جزیره ی غم

بنام او...

یه انتظار تلخ و سرد

              این دل و عاشق تو كرد

نفس نفس دیونه شد

               تا كی بشه اسیر درد

---------------

دلم گرفته از چشات

بغضم شكست از گریه هات

تا كی بشینم منتظر

میدونی عاشقم به پات 

من از چشای خیس تو

              رنگ غروب و می خونم

اینو بدون تا آخرش

                منتظر تو میمونم

---------------

تو تك ستاره ی منی 

                تو راه چاره ی منی

تو این شبای سوت و كور 

                عمر دوباره ی منی

چرا انسانها عاشق نمی شوند!و وقتی عاشق میشوند  عشق زندگیشان را ویران

میكند ؟چرا؟  

            بنام كسی كه بهشت را زیر پای مادران آفرید

مادر من

           نبودنت كنار من،رفتنت از كنار من

                                       آتیش به جونم میزنه 

خسته شدم          

             خسته از این جداییها،دیدن بی وفاییها

                                           آتیش به جونم میزنه 

                      آخ مادر...!

شب جمعه وقتی داشتم قران می خوندم برای شادی روح

مادر عزیزم و خیلی دلم  پر بود یادشعری كه دوست

عزیزم سروده بود افتادم كه من یهخورده ویرایشش

(edit)كردم.

شاعر اصلی این شعر :میكائیل پاشاپور

                     امیدوارم سایه ی مادرتان همیشه بالای سرتان باشد.

         بسم الله الرحمن الرحیم

یتیما با ظرف شیر

                      ساكتند وسربه زیر

غم رو شونه هاشون

                     اشك چشماشون روی گونه هاشون

                 ناله میكنند از غم باباشون  

اون كه شب میومد تك وتنها 

                              روی شونش نون وخرما 

                   حالا فهمیدن كه كی بوده

اونكه شبها با حال خسته

                            میومد با روی بسته

                  حالا فهمیدن علی بوده 

دلم شده پر امید

                          شب وصالم رسید

شب، شب مراده

                         انقدر نكن گریه دختر من

                اشك شوق تو چشمای تر من

 فاطمم میاد دنبال من

                          خبر داره از حال من

                                         امشب میاد به استقبالم

به انتظارش بیدارم 

                             كنار این كوله بارم 

                  درد ودلای چندین سالم 

شهادت مولای متقیان علی ابن ابی طالب علی (ع) برتمامی

شیعیان تسلیت باد.              

                    به نام یاری دهنده ی انسان

ببین خدا چه شوم بختم

                            توراه عشق چه سیاه بختم

اون كه من براش می مردم

                            بسته در رو به روی قلبم

بی وفایی دیدم،از تنها یارم

                            كاش میمردم ونمی دیدم 

          ببین دارم میسوزم از،جفایی كه در حقم كردی 

خدا جوابتو بده

                   جواب خوبیام وبده

                                          هرچه كردی سرت بیاره

زندگیمو تباه كردی

                        خوشیامو فدا كردی

                                             تو كردی  سرت بیاره

امروز دلم خیلی گرفته بود تو دلم انگار آشوب بود كه

این شعر یادم اومد كه خیلی دوست داشتم  بزارم تو

وبلاگ.

در ضمن امروزم تولدم بود.آخه من 2/6/69به این دنیای بد پا گذاشتم.ببخشید

دیگه ماه رمضونه از دادن كیك معذورم ولی بعد ماه رمضان جبران كنیم.

من ازتون هدیه نمی خوام ولی اگه لطف كنید یه فاتحه برا شادی روح مادر

مرحومم بفرستید.

                                                       اِنا لله وِانا الیه راجعون

در باور زمینی ما نمی گنجد كه یكسال از پرواز آسمانی دست به 

دعایمان ومادر مهربانمان بگذرد،لیكن افسوس این حقیقت دردناك

را بر دل  و بار محنت این مصیبت جانسوز را بر دوش می كشیم

وخود را تسلیم تقدیر محتوم الهی می كنیم كه همه چیز فنا شدنی

است مگر ذات پروردگار با عظمت وبا كرامت. 

آیا   جواب   ندای   امن   یجیب  نبود؟!  

                                                  یا  از  برای  یاری  مادر  طبیب نبود؟

یا اشکهای چشم عزیزان اثر نداشت؟                  

                                                   یا در   کنار  بستر  مادر  حبیب نبود؟

در موسم نداری  و  رنج  و  عزا و درد   

                                                    کس قدر آن یگانه عزیزم نجیب نبود!

یاقوت عشق بود به دل خاک روزگار! 

                                                  چون او کسی به نزد کسانش غریب نبود!

از چه نگریم؟چگونه ننالم؟که بهر من            

                                                   جز آن زمان کوته وصلش نصیب نبود

ای دل بسوزکه تا روز حشر خواهی سوخت

                                                    در هجر  مادری که مر او را رقیب نبود

آوای دلکش لالایی اش اواخر شب 

                                                    کم  از   ترانه  زیبای   عندلیب  نبود!

هر آنچه نوش نمودم ز شیره تن او

                                                   شراب مهر و وفا بود مرا  حلیب  نبود

مرا نصایح و اندرز و پند و حکمت او

                                                 کم  از  کلام گهر بار  یک  خطیب نبود

تمام دلخوشی زندگی پس از مادر            

                                                   برای   قلب   حزینم  بجز   فریب  نبود

تو اهل شهر رجب بوده ای تمامی عمر

                                                  در نیمه رجب سفرت هم عجیب نبود

میسوخت کاش شمع وجودم به پای تو 

                                                 یا در دم سوختنت ای گل حبیب نبود!

مادر بزرگوارم درروز جمعه 28/4/87 مطابق با  15

رجب سالروز رحلت خانم زینب(س)  وروز صاحب الزمان(عج)

 در كنار مزار مادر ودر آغوش فرزند بزرگش تا به ابد آرامید

 وحال ما دراولین سالگرد ایشان به سوگ نشسته ایم.

                      برای شادی روح رفتگان  

                                    فاتحه  

        بنام خداوند بخشنده ی مهربان

سلام به دوستان گل

سلامی به گرمی آفتاب

بعد از مدتها برگشتم,خیلی دلم براتون تنگ شده بود.

تو این مدت خیلی سرم شلوغ بود

ممنون از یادگاری های قشنگتون

چند روز دیگه با آپ جدید میام